GOD! Ef ég er ekki andlega uppþornuð þessa dagana þá veit ég ekki hvað......leiðist svo sem ekki og það er kannski ljósi punkturinn í þessu öllu saman. Lífið hjá mér þessa dagana gengur út á samskipti, samskipti og já samskipti. Þegar ég kem heim á daginn er ég bara dofin og hef ekki orku í rass í bala. Ég er svo upptekin að ég hef ekki einu sinni treyst mér til að hlakka til ferðarinnar til Póllands.....hef einsett mér að byrja ekki að hlakka til fyrr en eftir vinnu á morgun...JEI! Ef þið eigið í samskiptavandamálum þá er ég pottþétt manneskjan til að tala við, er í mjög góðri þjálfun.
En.........................
Vorum að kaupa okkur sófasett í dag....held ég, það kemur vonandi á morgun og ég ætla að vera rosalega dugleg í kvöld og laga til fyrir þennan nýja fjölskyldumeðlim....skúra og þurrka af...oh hvað verður gaman hjá mér í kvöld :)
Í sumar heyrði ég einn brandara ansi oft við matarborðiðí leikskólanum:
Kúk!
málið með þennan er að þegar maður er búinn að heyra hann trilljón sinnum þá verður hann rosa fyndinn, maður á líka að segja hann alveg upp úr þurru og helst við matarborðið þar sem margir eru samankomnir.
Núna er ég búin að læra nýjan brandara, af sama meiði, í skólanum. Hann á reyndar að segja eftir að einhver hefur sagt eitthvað. Svona er sá brandari:
Prump!
ég er ekki búin að heyra þennan trilljón sinnum en fer örugglega að nálgst það mark og bíð spennt eftir að hann verði fyndinn....galdurinn er kannski helst sá að sá sem segir brandarana verður alltaf að hlæja rosa mikið sjálfur, alltaf!
Hei, hvalbein!
Íris
Engin ummæli:
Skrifa ummæli