Alveg að verða tjúlluð bara....alveg!

Já það er aldeilis að ég er dugleg að blogga. Þórhallur minn er að fara á fjármálanámskeið á fimmtudaginn. Fyrir tímann þarf hann að vera búinn að fylla inn á skjal allar upplýsingar um fjárhag okkar. Þ.á.m. er liður um einkaneyslu, og hvað eyðir þú miklu Íris mín sagði hann. Hann taldi að það væri nú u.þ.b. 10.000 krónur en ég tel víst að talan sé töluvert hærri, því stundum kaupi ég kartöflur af því mig hreinlega langar í þær. Ég þarf greinilega að fara að vanda betur hvað ég eyði 10.000 krónunum mínum í því það má guð vita að mig vantar ýmislegt og það fellur ekki undir neitt sem kallast getur matarkyns. Annars er ég nú svo nýtin og góð húsmóðir að pabbi hans Emils í Kattholti yrði ansi lukkulegur ef hann ætti mig fyrir konu....jo vist...det tror jeg.

úr einu í annað allt of seint um kvöld.....farin að sofa eftir smá

Vorum á kynningu hjá Ísak um heitt og kalt land í kvöld. Ósköp fínt hjá þeim í bekknum. Annars eins og flestir hafa orðið varir við er veðrið alltaf bara frekar leiðinlegt þessa dagana (misjafnlega þó) og ekkert útséð með það enn. Dreymdi ekki kindurnar mínar í haust heldur köngulóavef, sem ég vonaði í upphafi vetrar að væri fyrir slæmum vetri en ekki slæmu sálarstandi :) sýnist það alltaf vera að verða ljósara þó óneitanlega haldist þetta allt saman í hendur.

Ég er svo innilega þakklát fyrir hvað páskarnir eru snemma í ár. Maður getur svo sannarlega verið þakklátur fyrir trúna þegar maður er kennari, það er víst!

Heyrði mjög gott máltæki fyrir stuttu um vináttu sem hljóðar svona:

Vinátta er eins og að pissa á sjálfan sig, allir sjá það en maður einn finnur hlýjuna sem af því stafar.

..............................ekki amalegt!!

Hætti á þessum nótum,

býst við að flestir hafi prufað þetta amk. einu sinni um ævina og skilji því hvað við er átt.

Íris

Er svo svekkt yfir pólitíkinni að ég læt nægja að skrifa ekki um hana....helv...pólitík!

Ég fór í Borgarnes um daginn, þegar ég var rétt komin inn á þjóðveginn kom bíll á fleygiferð og tók fram úr mér sem mér fannst frekar frekjulega gert......ég var rétt byrjuð að bölva með sjálfri mér þegar ég rak augun í bílnúmerið...þar stóð ,,HI SÆTA", ég komst umsvifalaust í mjög gott skap þó svo ég reyndi að berja inn í mig að vera ekki svona helv.... grunnhyggin. Ótrúlegt hvað þarf lítið til að gleðja mann. Það fyndna var að ég tók þessu mjög persónulega og hugsaði með mér umm takk...alltaf svo sæt hún ég.

Bíð óþreyjufull eftir að blessaður janúarmánuður klárist, held þetta sé með leiðinlegri mánuðum, svooo lengi að líða. Mig vantar sól, klippingu og vikufrí! Bóndadagur á morgun og ég eins og oft áður hef ekki hugmynd um hvað ég get mögulega gert til að gleða bóndann minn. Gæti alltaf föndrað svolítið...er nokkuð seig við það, búið til kórónu og hjartalaga kort, súrir pungar líka möguleiki (ekki af mínum völdum og alls ekki föndraðir) Æ ég veit ekki þetta er alltaf sami höfuðverkurinn. Kannski ég semji væmið ástarljóð og flytji fyrir hann eða ef veður leyfir snjókarl úti í garði. Samt finnst mér hugmyndin hennar Díönu frænku alltaf jafn flott, ,,kassa fullan af ást" s.s. tóman kassa........mjög hentug lausn fyrir hugmyndasnauða, svakalega rómantískt líka. Ætli ég fengi nú ekki vandræðalegar þakkir. Einu sinni gaf ég Þórhalli bol sem strákarnir höfðu skreytt listilega fyrir hann og skrifað fallega, hluti ein setningin var ,,þú er stundum reiður en þú getur lagað það" (Ísak alltaf jafn uppbyggjandi).

Við sitjum hér mæðgurnar og hlustum á ferðafélaga barnanna, snilldar diskur.

Brot úr laginu Best er að vera bóndakona í tilefni bóndadagsins

Best er að vera bóndakona

búa með manni duglegum

álit mitt það er nú svona

að allt sé fullt af skyrdöllum

Já það er ljúft að eiga bónda

englar hoppa líka í pollum

Búið að vera strembið undanfarið, að byrja að vinna og í þokkabót veikindi á börnunum svo ég hef fengið minni svefn en ég hefði kosið :( Ísak byrjaði nýja árið á flensu og Auður fékk sýkingu í litlu tána og blóðeitrun í kjölfarið í gær. Táin var orðin frekar grunsamleg eftir leikskóla þannig að við fórum á bæjarvaktina . Mikið var þetta óþæginlegt gærkvöld og nótt, hún var þó orðin öllu skárri strax í gærkvöldi. Enduðum á að merkja við á fætinum á henni svo við gætum verið viss ef línan hækkaði eða lækkaði. Hún var eldspræk í dag með Siggu ömmu sinni sem var svo elskuleg að koma og sitja yfir skottunni. Ákvað svo að fara í heimsókn til ömmu sinnar og pakkaði vandlega ofan í skókassa nauðsynjum á borð við hárbursta, myndavélahulstri, flautu, meðalinu sínu og pottalepp :) Hún er farin að taka upp á því núna að lauma sér í okkar ból eftir að við höfum lesið og sungið fyrir hana. Í gærkvöldi stoppaði hún mig af í söngnum ,,þú ert búin núna, farðu fram" þegar ég kom svo að kíkja á hana var hún steinsofandi í mínu bóli, öll ljós kveikt og bækur á víð og dreif, hafði meira að segja fyrir því að drusla dúkkunni sinni með sér (úr rimlarúmi).

Ahh lenti í ansi kunnuglegum aðstæðum á sunnudaginn :) Ásdís, Ben og Freyja komu í heimsókn og eftir matinn fóru skotturnar inn að leika sér, heyrðum alveg í þeim og þær virtust skemmta sér hið besta. Ég ákvað svo að kíkja á þær og uppgötvaði þá að þær voru alls ekki inni í hebergi heldur inni á baði sem var lokað. Þegar ég kíkti inn sátu þær vinkonurnar uppi á vaskinum búnar að kreista megnið úr tannkremstúpunni og kremtúpu og skrúbbuðu borðplötuna með tannburstum (að sjálfsögðu) sem og spegilinn. Guð hvað þær voru stoltar af sér, við vorum að þrífa fyrir þig! sögðu þær MJÖG ánægðar með árangurinn. Það verður nú að viðurkennast að þær eru heldur penari í uppátækjunum en mæður þeirra, thank god! Tek til baka það sem ég sagði í jólaboði um daginn um eftirlit með börnum sem að sjálfsögðu snerti okkur mæðurnar. Skil nú að sum börn hafa einfaldlega ákveðnar þarfir...er þetta líka ekki bara þroskandi með eindæmum. Auður mín veit t.d. núna að það er betra að þrífa með tusku en tannbursta :)

Englabörn

Litli anginn

Litli kúturinn okkar hann Aron Emil á eins árs afmæli í dag. Sú tilfinning sem ég upplifði þegar hann fæddist kom mér algjörlega í opna skjöldu, ekki fjarri þeirri tilfinningu að eignast mín eigin börn. Þegar ég gekk út af fæðingardeildinni var ég með tárin í augunum og gat ekki varist því að mér þætti ég vera að gleyma einhverju. Hann stendur mér afar nærri þessi litli angi þó við hittumst allt of sjaldan. Mig dreymdi fyrir fæðingu hans og bar það upp á foreldrana daginn sem þau komust að því að hans væri von. Ég hélt reyndar að hann yrði stelpa :)

Annars komið nýtt ár, árið sem ég verð 29 ára (það fyrsta sem ég spái í þegar ég hef náð mér eftir sprengingar). Lítur út fyrir að verða annasamt ár. Merkir áfangar hjá drengjunum okkar þetta árið, Ísak á stórafmæli í lok mars þegar hann nær fyrsta tugnum og Hafsteinn Einar fermist 6. apríl.

Mikið var erfitt að fara í vinnu í morgun, Auður þrætti og vill halda áfram í jólafríi ég mótmælti lítið og er afar þakklát fyrir að fara í helgarfrí svona fljótt. Fyrsti dagur í vinnu var skipulagsdagur og ég fór á held ég bara versta námskeið sem ég hef farið á.

Ég er að lesa þrettándu söguna núna og er alveg komin með hana á heilan, allur morguninn fór í að reyna að koma mér út úr henni. Allar hgusanir mínar eru í samræmi við orðaræðuna í bókinni...frekar fyndið þar sem ég stóð inn í þvottahúsi áðan við það að fara að setja í þvottavélina. Það þarf greinilega ekki að vera hversdagsleg athöfn að setja í þvottavélina :)