Ofsalega hefur manni liðið vonleysislega að lesa blöðin og fréttir síðustu vikur. Það er svekkjandi að enn í dag skuli fólk ekki telja það eitt af forgangsmálum þjóðfélagsins að jafna rétt kynjanna. Greinilegt að ekki má sofna á verðinum ef marka má kannanir á launamuni kynjanna. Ég er reyndar virkilega ánægð með að ekki hefur tekist að slá á þá umræðu í deilu ljósmæðra að hér sé í raun um misrétti að ræða. Óþolandi þegar er verið að benda manni á hvað íslenskar konur hafi það gott á heimsvísu. Jú, jú sannarlega gott að mega vinna fyrir sér og ganga í skóla en þessi umræða á bara ekki lengur við hér og þó við séum vel staddar á heimsvísu merkir það ekki að við eigum bara að sitja og bíða eftir því að aðrar konur nái sömu ,,kosta kjörum" og við. Maður hefði haldið að það væri eftirsóknarvert að vera í forystu hvað þessi mál varðar og vera öðrum þjóðum fyrirmynd. Það er víst auðvitað eins og með svo margt annað, ekki í forgangi.

--------

En.... að allt öðru. Ísak er fyrir vestan hjá ömmu og afa á Seftjörn, Þórhallur er enn og aftur farinn í veiðiferð :o) meira útstáelsið á þessum manni mínum. Lítur út fyrir svolítið púsl með að koma litla kút heim þar sem smalamennskum hefur verið frestað um viku vegna veðurs. Meira hvað fólk er farið að hlífa sér :o) Ég er að fara í partý á morgun!!! Hlakka alveg rosalega mikið til!

-------------

Ásdís og Andrea komu við áðan og eitthvað barst tónlistarnám í tal og við Ásdís fórum að rifja upp hvernig valinu á hljóðfærum hefði verið háttað á Barðaströndinni. Við börnin vorum látin standa í línu og þar vorum við skoðuð vandlega og líkamsbyggingin tekin út. Svo fengum við að sjálfsögðu hljóðfæri sem samsvaraði vextinum. Langir puttar voru settir á píanó :o) Ásdís fékk trompet (af því að hún var með svo stórar kinnar, hélt hún) en ég fékk horn (eflaust af því ég var svo mikil budda). Býst þó við að meginmarkmiðið hafi verið að koma á legginn lúðrasveit þó svo ég sé alls ekki að gera lítið úr fagmennsku Övinds og Görillar við valtæknina :o) Það fór reyndar ekki mikið fyrir þessari lúðrasveit...... svo kannski líkamsvöxturinn hafi ráðið úrslitum. Mér finnst sjálfsagt að halda í þessar staðalímyndir :o) ....þó litlu buddunni mér, 8 ára gamalli, hafi liðið feit með nýja hornið mitt í fanginu. Og Ásdís greyjið sem mátti eflaust ekki við því að fá stærri kinnar, sökum nýrrar tómstundar, blés af einskærri innlifun. Kannski sem betur fer fyrir okkur þá varð ferill okkar sem blásturhljóðfæradömur ekki langur.